P E R P L E X E D

MAGPAPAKA-OKAY HANGGANG WEDNESDAY

And sooo, here I am. It’s already 12:02AM and Im still up. Reason? I’m waiting for a text message from someone who didn’teven bothered to say goodbye. Epic, isn’t it? Ewan ko ba. Nagtatanga tangahan nanaman ako. Gusto ko magalit kasi may karapatan naman talaga ako magalit e. Kahit sang anggulo naman natin tingnan, mali naman siya. Pero kasi, di kokayang magalit. Kung may load lang ako, tinext ko na siya. Pero pinipigilan ko parin talaga ang sarili kong magtext. Shet! Kailangan ko magtira ng konteng respeto sa sarili ko kaya kailangan ko mag lie low hanggang sa makabalik siya. Sige lang. Okay lang ako. I mean, magpapaka-okay ako hanggang sa dumating siya. Ahayyy. Ayaw ko lang na mas lalo pang lumala ang problema.

Iba kasi siguro talaga pag totoong mahal mo ang tao. Goodnight tumblr. Bumabalik nanaman allergies ko. Sana di pa ako mapatay nito. Zzzz